Στέκομαι όρθιος 28 χειμώνες
και η ψυχή μου ψάχνει ακόμα κάτι για να λυτρωθεί
οι ωραίες μου στιγμές κι αυτές έχουν μείνει μόνες
κι έχω ακόμα μες στα αυτιά μου εκείνη τη φωνή
Σαν τις ερινύες που έρχονται κρυφά μες στο σκοτάδι
και τυλίγουνε με αλήθειες τις φτηνές δικαιολογίες μου
σαν τη μοναξιά που ζύγωσε κάποιο βράδυ
και δεν έμεινε κανείς να ακούσει πια τις ιστορίες μου.
Είναι βράδια που το χαρτί μου μοιάζει σαν εχθρός
και οι στίχοι μου φορτώνουν με ενοχές πρώτα εμένα
είναι η σκέψη που με τρώει αν είμαι λάθος η σωστός
κι ότι αγάπησα φωνάζει τώρα μακρυά από μένα
Με ξέρασε στον κόσμο τους μια πράξη ερωτική
κι αφού ήμουνα γυμνός με ντύσαν με τ`αποθυμένα τους
χτίσανε για μένα μια σωστή φυλακή
πότε τρόφιμος,πότε δεσμοφύλακας στο ψέμα τους
Μου λέγαν ότι κάνεις πάντα έχει επιπτώσεις
είναι ελεύθερες οι πράξεις σου μα όχι το μυαλό σου
τη χαρά και το γέλιο θα στα δίνουμε με δόσεις
μα τον πόνο γεύσου τον καλά ολάκερος δικός σου.
Η ψυχή μου κι απόψε με ταξιδεύει
απόψε στα ταξίδια μου μπαρκάρω μοναχός μου με τον πόνο
Με την εικόνα ενός παιδιού που έμαθε να αλητεύει
θέλω μόνο μια στιγμή,μια στιγμή ζητάω μόνο
Η ψυχή μου κι απόψε με ταξιδεύει
απόψε τα βιώματα μας μάγκα συναντήθηκαν στο χρόνο
Το παιδί που έχω μέσα μου πάντα θα αλητεύει
καθώς κοιτάζω τα μάτια του μου φέρνουν το δρόμο.
Βαρέθηκα να τα`χω πάντα με τον εαυτό μου
και να περιμένω κάτι που έχει πλέον χαθεί
να κρατάω ότι δεν έσωσα από το παρελθόν μου
ελπίζοντας πως κάποτε θα ξαναγεννηθεί
Έζησα τόσα και το απόσταγμα τους στο χαρτί το γράφω
και δεν ξέρω τελικά αν θα με αφήσει
το σαράκι ότι το πρόβλημα καλά το περιγράφω
μα δεν έκατσα ποτέ να βρω τη λύση
Με πέταξε το κύμα λοιπόν στην ακτή της ζωής
και έπρεπε να σηκωθώ να επιβιώσω
σε ότι θέλουν από μένα να`μαι πάντα συνεπής
να`χω σε όλα μια εξήγηση να δώσω
Λοιπόν,δεν έχω τίποτα να εξηγήσω,τίποτα να πω
δεν ανήκω πουθενά και σε κανένα δεν χρωστάω
ένα όμορφο λαθάκι της στιγμής είμαι κι εγώ
και στο σύμπαν ταξιδεύουν τα τραγούδια που σκορπάω
Ότι αγάπησα το καίω,να`χω να το ονειρεύομαι
και πίνω το φαρμάκι στην υγειά μου
το ενδιάμεσο το φωτεινό το στάδιο το γεύομαι
παρέα με τον πόνο στα ταξίδια τα δικά μου
Από το άλμπουμ των Φράξια `` Στης ζωής μας το κρυφτό``
* Oι πλάγιοι στίχοι στο ρεφρέν είναι από το τραγούδι των Granada `` Βιώματα ζωής ταξίδια στο χρόνο``
