Είναι απ`τις νύχτες που η φωνή μου διαπερνάει τη σιωπή σου
και να λύσω θέλω λίγο τα δεσμά σου
οι στίχοι μου να καρφωθούν σαν βέλος μέσα στο αυτί σου
να χαλάσω τη βολή και την εφήμερη χαρά σου.
Κακομοίρη,που έτρωγες κουτόχορτο για χρόνια
κι είχες βάλει πωλητήριο στη δικιά σου την ψυχή
που απ`το μυαλό σου είχαν βουλώσει τα σιφόνια
και έσταζε τόση βλακεία,μόνιμη διαρροή.
Που λες απόψε,θα ρθώ και θα σου κάνω συντροφιά
κι οπλίζομαι με οργή απ`το οπλοστάσιο του μυαλού μου
εσένα έσκασε στη μάπα σου η φούσκα φουκαρά
με το ραπ της αφύπνισης πιστός στο ραντεβού μου.
Τα είδωλα απ`τη βιτρίνα σου κατέρευσαν μαλάκα
και οι προσευχές σου στέρεψαν στη γούρνα του μυαλού σου
τράβα τώρα απ`τα όνειρα σου,να κάνεις λίγη τράκα
παρακάλα,απ`έξω απ`το κατώφλι του θεού σου.
Χειροκρότα για άλλη μια φορά τον κάθε καραγκιόζη
που κομψά και με γραβάτα ληστεύει τη ζωή σου
μα περήφανε ελληνάρα τίποτα πια δεν σε σώζει
όταν στα λέγαμε γέλαγες,τώρα άντε και γαμήσου.
Τράβα βρες τους όμοιους σου,κλαφτείτε όλοι παρέα
για τα όνειρα που βλέπετε να χάνονται ξανά
εγώ δεν είμαι από εδώ για αυτό στα χώνω λίγο ακραία
εγώ ανήκω σε αυτούς που δεν ανήκουν πουθενά.
Γείτονα μου είσαι περήφανος,γαμιάς και τσαμπουκάς
όμως πούλα αλλού το θάρρος και την τρέλα σου
στον αφέντη κάνεις μόκο,πέφτεις και τον προσκυνάς
τα μπράτσα σου τα δείχνεις στην κοπέλα σου
Πατρίδα,οικογένεια,θρησκεία και περήφανος παπάρας
και μια κούτρα που μοιάζει με αχυρώνα
ανθρωπάκι ελεγχόμενο,έρμαιο μιας άδικης κατάρας
μαριονέτα στον στημένο τους αγώνα
Κάτσε σάπισε και ψόφα τώρα,στη λερωμένη σου φωλιά
είσαι μόνος σου καμία προσευχή δεν σε γλυτώνει
πιάνει χώρο το κουφάρι σου,άδειασε μας τη γωνιά
κοιμήσου τώρα μια για πάντα μπροστά απ`την οθόνη.
Οι δικιολογίες και τα ψέματα τελειώσανε
νταβατζή μιας πουτάνας δημοκρατίας
ξενοφοβικέ μαλάκα οι σωτήρες σε προδώσανε
παλεύουν στη ρουφήχτρα να σωθούν της ιστορίας
Κι όπως βλέπεις,να το βουλώσω δεν σκοπεύω ακόμα
όσο και να προσπαθούν να με φιμώσουν
έχω τους στίχους μου για σφαίρες και για όπλο έχω το στόμα
θα σας βρίσκουνε παντού καριόλες κι ας με σκοτώσουν.
Από το project των Φράξια `` Οδυνηρές Κραυγές``
και να λύσω θέλω λίγο τα δεσμά σου
οι στίχοι μου να καρφωθούν σαν βέλος μέσα στο αυτί σου
να χαλάσω τη βολή και την εφήμερη χαρά σου.
Κακομοίρη,που έτρωγες κουτόχορτο για χρόνια
κι είχες βάλει πωλητήριο στη δικιά σου την ψυχή
που απ`το μυαλό σου είχαν βουλώσει τα σιφόνια
και έσταζε τόση βλακεία,μόνιμη διαρροή.
Που λες απόψε,θα ρθώ και θα σου κάνω συντροφιά
κι οπλίζομαι με οργή απ`το οπλοστάσιο του μυαλού μου
εσένα έσκασε στη μάπα σου η φούσκα φουκαρά
με το ραπ της αφύπνισης πιστός στο ραντεβού μου.
Τα είδωλα απ`τη βιτρίνα σου κατέρευσαν μαλάκα
και οι προσευχές σου στέρεψαν στη γούρνα του μυαλού σου
τράβα τώρα απ`τα όνειρα σου,να κάνεις λίγη τράκα
παρακάλα,απ`έξω απ`το κατώφλι του θεού σου.
Χειροκρότα για άλλη μια φορά τον κάθε καραγκιόζη
που κομψά και με γραβάτα ληστεύει τη ζωή σου
μα περήφανε ελληνάρα τίποτα πια δεν σε σώζει
όταν στα λέγαμε γέλαγες,τώρα άντε και γαμήσου.
Τράβα βρες τους όμοιους σου,κλαφτείτε όλοι παρέα
για τα όνειρα που βλέπετε να χάνονται ξανά
εγώ δεν είμαι από εδώ για αυτό στα χώνω λίγο ακραία
εγώ ανήκω σε αυτούς που δεν ανήκουν πουθενά.
Γείτονα μου είσαι περήφανος,γαμιάς και τσαμπουκάς
όμως πούλα αλλού το θάρρος και την τρέλα σου
στον αφέντη κάνεις μόκο,πέφτεις και τον προσκυνάς
τα μπράτσα σου τα δείχνεις στην κοπέλα σου
Πατρίδα,οικογένεια,θρησκεία και περήφανος παπάρας
και μια κούτρα που μοιάζει με αχυρώνα
ανθρωπάκι ελεγχόμενο,έρμαιο μιας άδικης κατάρας
μαριονέτα στον στημένο τους αγώνα
Κάτσε σάπισε και ψόφα τώρα,στη λερωμένη σου φωλιά
είσαι μόνος σου καμία προσευχή δεν σε γλυτώνει
πιάνει χώρο το κουφάρι σου,άδειασε μας τη γωνιά
κοιμήσου τώρα μια για πάντα μπροστά απ`την οθόνη.
Οι δικιολογίες και τα ψέματα τελειώσανε
νταβατζή μιας πουτάνας δημοκρατίας
ξενοφοβικέ μαλάκα οι σωτήρες σε προδώσανε
παλεύουν στη ρουφήχτρα να σωθούν της ιστορίας
Κι όπως βλέπεις,να το βουλώσω δεν σκοπεύω ακόμα
όσο και να προσπαθούν να με φιμώσουν
έχω τους στίχους μου για σφαίρες και για όπλο έχω το στόμα
θα σας βρίσκουνε παντού καριόλες κι ας με σκοτώσουν.
Από το project των Φράξια `` Οδυνηρές Κραυγές``
