Ότι είχα μέσα μου για χρόνια ήταν μουντό και σκοτεινό
και μια βροχή που ήταν έτοιμη να πέσει
σαν ένα κάδρο στην ψυχή κιτρινισμένο και παλιό
που ο ζωγράφος του το άφησε στη μέση.
Εκεί που πίστευα πως δεν υπάρχει τίποτα πια
κι ήμουν έτοιμος να ζήσω την πιο άσχημη κατάληξη
ήρθες και το γέμισες με χρώματα πολλά
πρώτη φορά στη ζωή μου που αγάπησα την άνοιξη.
Με κοίταξες βαθιά μέσα στα μάτια
και με το πιο γλυκό χαμόγελο μου άπλωσες το χέρι
άρχισες να μου μαζεύεις ένα ένα τα κομμάτια
και μου έδειξες ψηλά,το δικό μας αστέρι
από τότε ηχούνε μέσα μου ωραίες μελωδίες
και η κάθε μέρα μοιάζει με μπαξέ από γιασεμί
κι αν ξανάρθουν πάλι νύχτες βροχερές και κρύες
έχω τον ήλιο μου πια,να με ξυπνά κάθε πρωί
Και είμαι εκεί για να σου δίνω τα πιο ζεστά φιλιά
κι ένα χαμόγελο τη μέρα σου πανέμορφα να αρχίσεις
είναι της ζωής η πιο σημαντική πινελιά
που σου δίνει τη δύναμη να θες να συνεχίσεις.
Και είναι η πρώτη φορά που δεν το ψάχνω παραπάνω
νιώθω πλούσιος που ακόμα χτυπάει η καρδιά μου
που γράφω αυτά τα λόγια και νομίζω πως τα χάνω
αφού μου φτάνει που κοιτάζω δίπλα μου κι είσαι κοντά μου.
Άλλη μια όμορφη εικόνα,στο άλμπουμ της ζωής μου
τα παραδισένια μάτια σου και τα ζεστά σου χείλη
αρκετά να επουλώσουνε το τραύμα της ψυχής μου
με το φόβο να γίνουμε οι καλύτεροι φίλοι.
Σε έψαχνα καιρό μες στα λευκά μου χαρτιά
με τους στίχους μου γυρεύοντας γαλήνη κι ηρεμία
τώρα απλώνεις στη ζωή μου ζεστασιά και ομορφιά
κι ελπίδα φανερώθηκε και παίρνει τα ηνία.
Με πήρες σοβαρά,κι ας ήμουνα λιώμα
τόσο βαθιά μέσα στα μάτια δεν με κοίταξε κανείς
ένωσες τα χείλη σου με το δικό μου το στόμα
και μου είπες τέρμα το εγώ,τώρα είμαστε εμείς.
Κι από εκείνη τη μέρα έχω ξαναγεννηθεί
κάνω πράξη την μπαλάντα μου που τόσο τη λατρεύεις
στα ανόθευτα κομμάτια της καρδιάς μου σε έχω βρει
και με δέχεσαι όπως είμαι,χωρίς να ψαχουλεύεις.
Μόλις χάραξε,κι εσύ δίπλα μου κοιμάσαι
κι εγώ φορτισμένος κι άγρυπνος τελειώνω το τραγούδι
όταν ξυπνάς για καλημέρα να το ακούς,να θυμάσαι
πως στον κήπο της καρδιάς σου υπάρχει ένα λουλούδι
που το πότισες με αγάπη,του έδωσες πνοή
κάθε φορά που το κοιτάζεις θα σου χαμογελάει
και στον κήπο σου αν έρθει πάλι κλάμα και βροχή
θα μαραίνεται και διπλά μαζί σου θα πονάει.
Ξημέρωσε,σηκώνομαι να δω τον ουρανό
είναι η πρώτη μέρα απ`την υπόλοιπη ζωή μου
σε κρατώ στην αγκαλιά μου και πολύ σε αγαπώ
έχει σήμερα λιακάδα κι είσαι μαζί μου.
Από το project των Φράξια`` Οδυνηρές Κραυγές``
και μια βροχή που ήταν έτοιμη να πέσει
σαν ένα κάδρο στην ψυχή κιτρινισμένο και παλιό
που ο ζωγράφος του το άφησε στη μέση.
Εκεί που πίστευα πως δεν υπάρχει τίποτα πια
κι ήμουν έτοιμος να ζήσω την πιο άσχημη κατάληξη
ήρθες και το γέμισες με χρώματα πολλά
πρώτη φορά στη ζωή μου που αγάπησα την άνοιξη.
Με κοίταξες βαθιά μέσα στα μάτια
και με το πιο γλυκό χαμόγελο μου άπλωσες το χέρι
άρχισες να μου μαζεύεις ένα ένα τα κομμάτια
και μου έδειξες ψηλά,το δικό μας αστέρι
από τότε ηχούνε μέσα μου ωραίες μελωδίες
και η κάθε μέρα μοιάζει με μπαξέ από γιασεμί
κι αν ξανάρθουν πάλι νύχτες βροχερές και κρύες
έχω τον ήλιο μου πια,να με ξυπνά κάθε πρωί
Και είμαι εκεί για να σου δίνω τα πιο ζεστά φιλιά
κι ένα χαμόγελο τη μέρα σου πανέμορφα να αρχίσεις
είναι της ζωής η πιο σημαντική πινελιά
που σου δίνει τη δύναμη να θες να συνεχίσεις.
Και είναι η πρώτη φορά που δεν το ψάχνω παραπάνω
νιώθω πλούσιος που ακόμα χτυπάει η καρδιά μου
που γράφω αυτά τα λόγια και νομίζω πως τα χάνω
αφού μου φτάνει που κοιτάζω δίπλα μου κι είσαι κοντά μου.
Άλλη μια όμορφη εικόνα,στο άλμπουμ της ζωής μου
τα παραδισένια μάτια σου και τα ζεστά σου χείλη
αρκετά να επουλώσουνε το τραύμα της ψυχής μου
με το φόβο να γίνουμε οι καλύτεροι φίλοι.
Σε έψαχνα καιρό μες στα λευκά μου χαρτιά
με τους στίχους μου γυρεύοντας γαλήνη κι ηρεμία
τώρα απλώνεις στη ζωή μου ζεστασιά και ομορφιά
κι ελπίδα φανερώθηκε και παίρνει τα ηνία.
Με πήρες σοβαρά,κι ας ήμουνα λιώμα
τόσο βαθιά μέσα στα μάτια δεν με κοίταξε κανείς
ένωσες τα χείλη σου με το δικό μου το στόμα
και μου είπες τέρμα το εγώ,τώρα είμαστε εμείς.
Κι από εκείνη τη μέρα έχω ξαναγεννηθεί
κάνω πράξη την μπαλάντα μου που τόσο τη λατρεύεις
στα ανόθευτα κομμάτια της καρδιάς μου σε έχω βρει
και με δέχεσαι όπως είμαι,χωρίς να ψαχουλεύεις.
Μόλις χάραξε,κι εσύ δίπλα μου κοιμάσαι
κι εγώ φορτισμένος κι άγρυπνος τελειώνω το τραγούδι
όταν ξυπνάς για καλημέρα να το ακούς,να θυμάσαι
πως στον κήπο της καρδιάς σου υπάρχει ένα λουλούδι
που το πότισες με αγάπη,του έδωσες πνοή
κάθε φορά που το κοιτάζεις θα σου χαμογελάει
και στον κήπο σου αν έρθει πάλι κλάμα και βροχή
θα μαραίνεται και διπλά μαζί σου θα πονάει.
Ξημέρωσε,σηκώνομαι να δω τον ουρανό
είναι η πρώτη μέρα απ`την υπόλοιπη ζωή μου
σε κρατώ στην αγκαλιά μου και πολύ σε αγαπώ
έχει σήμερα λιακάδα κι είσαι μαζί μου.
Από το project των Φράξια`` Οδυνηρές Κραυγές``
