Ο Γιάννης Μίχας Νεονάκης ή αλλιώς Dave
γεννήθηκε στις 27 Αυγούστου του 1983 στην Αθήνα.
Μεγάλωσε και ζει μέχρι σήμερα στην ευρύτερη
περιοχή του Βύρωνα και στην ηλικία των 13
ήρθε πρώτη φορά σε επαφή με την ραπ μουσική αλλά και
με την τέχνη του γραπτού λόγου.Είναι στιχουργός , ερμηνευτής και ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος '' Φράξια'' ,
ένα από τα πιο βαθιά πολιτικοποιημένα και ανθρωποκεντρικά συγκροτήματα
της ανεξάρτητης μουσικής σκηνής.

Έχει γράψει και ερμηνεύσει σχεδόν εξ ολοκλήρου
όλη την δισκογραφία των Φράξια
( 3 δίσκοι , 2 προσωπικοί , 1 συλλογή )
και διάφορες συμμετοχές σε άλλα projects και συνεργασίες.



Έχει εμφανιστεί ζωντανά σε πολλά σημεία της Αθήνας αλλά
και της επαρχίας με το συγκρότημα και έχει εκδόσει επίσης
κι ένα βιβλίο με στίχους αλλά και πεζό λόγο , με τίτλο :
''Έχω τον λόγο μου''... Επίσης ασχολείται με την αρθρογραφία

επί σειρά ετών σε διάφορα blogs και τοπικές ανεξάρτητες εφημερίδες.
Αυτό τον καιρό αρθρογραφεί στο site Τέταρτο.
Έχει συμμετάσχει ως ομιλητής μεταξύ άλλων σε αρκετές εκδηλώσεις για το πολιτικό τραγούδι
και την δυναμική του λόγου στην hip hop μουσική.

Θεωρείται από αρκετούς ως ένας σύγχρονος ποιητής της γενιάς του,αλλά και κινηματικός καλλιτέχνης με αιχμηρό , επικίνδυνο αλλά και βαθιά ρομαντικό στίχο ,
καθώς έχουν αναφερθεί σε αυτόν και το έργο του αξιόλογοι άνθρωποι από τον χώρο της δημοσιογραφίας , της ποίησης , και του ραδιοφώνου. Αυτή η ιστοσελίδα έχει σκοπό την καταγραφή του εργού του και περιέχει όλους τους στίχους που κυκλοφόρησε σε μουσική μορφή από το 2009 μέχρι σήμερα.

Παρασκευή 12 Οκτωβρίου 2012

Αιώνιος έφηβος


Κάτσε κι άκου,θα σου πούμε μια ιστορία
ξεσηκώνουμε από μέσα μας ότι πιο πηγαίο
δεν είναι παραμύθι,μην τη ψάχνεις σε βιβλία
για έναν άντρα θα σου πούμε ασυμβίβαστο κι ωραίο
Αιώνιος έφηβος και καψούρης με την τρέλα
η ζωή του ένα ταξίδι,μια βαλίτσα και φευγιό
άκουσε την ιστορία,πιο κοντά στο ηχείο έλα
ένας λεβέντης που για μας θα είναι πάντα εδώ
Ένα γλέντι η ζωή του και μια ζεμπεκιά καλή
πρωταγωνιστής σε όλα,έκλεβε πάντα την παράσταση
εχθρός με τη μοναξιά και την ήσυχη ζωή
χαβαλές και πειράγματα σε μόνιμη κατάσταση.
Περίεργο δεν είναι? Νιώθουμε ότι μας μιλάει
`` μη σας δω να κλαψουρίζετε μαλακισμένα``
κάπου εκεί είναι στη γωνιά,με την πάρτη μας γελάει
για να δω ρε μάγκες,τι θα γράψετε για μένα...
Φουσκωμένος και γεμάτος από εμπειρίες
τράβαγε το άλλο φύλο ήταν τόσο ερωτεύσιμος
μα όσες κι αν έζησε μεγάλες ιστορίες
μια γυναίκα μόνο αγάπησε,σε αυτήν ήταν στρατεύσιμος.
Πατέρας και μητέρα,απ`την αρχή εκεί
να στηρίζει την κουκλίτσα του που τόσο αγαπούσε
μόνο από έναν άνθρωπο δεχόταν κριτική
απ`την κόρη του που τόσο λάτρευε και συζητούσε.

Με τα λάθη του δε λέω,τα στραβά του και τα πάθη
ποιος εξάλλου είναι τέλειος σε τούτη τη ζωή?
πάντως αν υπάρχει κάτι που αυτός το είχε μάθει
ήταν να τα παραδέχεται και να προχωρεί
Είχε τρόπο μαγικό να μαγνητίζει τους ανθρώπους
να τους κάνει όλους να νιώθουνε ξανά παιδιά
όταν μπούχτιζε την έκανε για άλλους τόπους
όπως τώρα που μας κάνει χαβαλέ από ψηλά
Όσοι τον ξέρουν,ξέρουν ακριβώς για τι μιλάμε
ξέρουν λίγο και την τρέλα που κουβαλούσε
ξέρουν πως θα γούσταρε για πάρτη του να τραγουδάμε
πως θα τσαντιζόταν αν κάποιο δάκρυ κυλούσε
Γι αυτό,κάποιες λέξεις όπως θλίψη και αντίο
δεν ταιριάζουν σε σένα,δεν τις γούσταρες ποτέ
η αγάπη ολονών μας σε ζεσταίνει απ`το κρύο
και για σένα όταν μιλάμε δεν φτάνουν δυο κουπλέ
Ξέρουμε ότι μας ακούς και σ`αρέσει το κομμάτι
είναι ένα δώρο από μας να σου κάνει συντροφιά
είμαστε σίγουροι,θα`θελες κι εσύ να πεις κάτι
σε ακούμε λοιπόν,είμαστε ολάκεροι αυτιά...

Είχα δεν είχα,σας τράβηξα ξανά την προσοχή
ήμουν πάντα και θα`μαι μόνιμα ένα παιδί
βγήκα έξω εγώ να παίξω κι όταν γυρίσω
να`στε σίγουροι...θα σας γαμήσω... ( 2 )

Από το άλμπουμ των Φράξια `` Στης ζωής μας το κρυφτό``



Α[π