Oι περισσότεροι από μας το περιμέναμε
κι έχει στοιχειώσει μέσα μας εκείνη η νύχτα του χαμού
κι όσοι μέχρι τότε κάναν πως δεν ξέρανε
σίγουρα συνέβαλαν στο πόρισμα του εξοστρακισμού
Τη συνέχεια λοιπόν τη ξέρεις,την έζησες
δεν το περίμενες από μια νεολαία που κοιμάται
όλα αυτά που τόσα χρόνια μας τα στέρησες
γίνανε σημαία μιας εξέγερσης,για να μην ξεχνάτε
Θα μου πεις τι άλλαξε από τότε,τι καταφέραμε
ποιος ξέχασε το βράδυ εκείνο,ποιος πονάει ακόμα?
το φόβο μες στα μάτια σου εμείς τον φέραμε
να θυμάσαι όσο γλεντάς ότι κάποιοι είναι στο χώμα
Κι αν το περιστατικό το βάφτισες μεμονωμένο
κι αν την υπόληψή σου έτρεξες για να τη σώσεις
έχω επίγνωση που ζω,ξέρω τι να περιμένω
την οργή που ξεχειλίζει δεν μπορείς να τη σκοτώσεις
Μη μιλάς σε μένα για θωράκιση δημοκρατίας
μη μου παίρνεις και το ύφος του θλιμμένου
στα παράθυρα της έγκυρης δημοσιογραφίας
εκεί θα σε καρφώσει το σπαθί του εξεγερμένου
Για το παλικάρι γράφω απόψε και για όσους έπεσαν
στ`όνομα του δημοκρατικού εκφοβισμού
κι αν νομίζεις ότι όλα τέλειωσαν και πέρασαν
ο Δεκέμβρης ήταν μόνο μια σταγόνα του θυμού.
Γι αυτούς που φάγανε,γι αυτούς που δολοφόνησαν
η γι αυτούς που δεν άντεξαν στο τέλος κι αυτοκτόνησαν
για εκείνους που φυλάκισες,εμείς δεν τους ξεχνάμε
γι αυτούς εμείς θα αντέχουμε,γι αυτούς θα πολεμάμε
Σίγουρα ήταν υγιές που η νεολαία ξεσηκώθηκε
καλό είναι που και που να αντιδράς μωρή κουφάλα?
όλος ο πολιτισμός σας στις φλόγες παραδόθηκε
τέρμα οι εξαιρέσεις,θα σας πάρει όλους η μπάλα
Να μιλήσουμε για φόβο? να μιλήσουμε για βία?
η για πλιάτσικα,το σπάσιμο βιτρίνων και ληστείες?
Βγάλε πρώτα τι χρωστάμε όλοι μας στην εφορία
τα οικόπεδα,τα σκάνδαλα και τις αυθαιρεσίες
Φέρε πίσω τη ζωή μας,τον χαμένο μας ιδρώτα
κι όσους σκότωσες μεμονωμένα,ξέρω δεν μετράει
κι από εκείνο τον πεζόδρομο αν περάσεις μία βόλτα
είναι τα μάτια ενός λεβέντη που με πόνο σε κοιτάει
Κατά τα άλλα τα κατάφερες και πάλι μια χαρά
πότισες με λίγο φόβο τους φιλήσυχους πολίτες
κι όταν οι κατάσταση ξέφυγε για τα καλά
τους είχες πείσει να στραφούν ενάντια σε δέκα αλήτες
Όσο σκέφτομαι,πως 1 βδομάδα ανησύχησες
φαντάζομαι πως θα`ναι την επόμενη φορά
κι αν εκείνο τον χειμώνα τουλάχιστον φοβήθηκες
υπεύθυνη γι αυτό είναι η γενιά μας που αντιδρά
Οι υπηρέτες του συστήματος έχουν σκοπό απώτερο
εκπαιδεύονται να ρίχνουνε τις σφαίρες τους παντού
οι ματιά μας και οι στίχοι μας σκοτώνουν περισσότερο
δεν φεύγει από μέσα μας η νύχτα του χαμού
Για το παλικάρι γράφω απόψε και για όσους έπεσαν
στο όνομα του δημοκρατικού εκφοβισμού
κι αν νομίζεις ότι όλα τέλειωσαν και πέρασαν
ο Δεκέμβρης ήταν μόνο μια σταγόνα του θυμού
Από το άλμπουμ των Φράξια `` Στης ζωής μας το κρυφτό``
