Εδώ ποτέ δεν χαμογέλασε η θλίψη
εδώ δεν ξέρω καν τι έχει χαθεί και ούτε ποιος το χει κρύψει
Εδώ το γέλιο μας ακόμα νιώθει τύψεις
και το άστεγο κουφάρι μου σκορπίζεται σε εφήμερες εκπλήξεις.
Ο ουρανός το δάκρυ του αφήνει πάνω στο τζάμι
και τα λόγια μου μοιράστηκαν κι αυτά πήγαν χαράμι
μεγαλώνω ακόμα ψάχνοντας εκείνο το παιδί
που το ακούω να σιγοκλαίει και να με ρωτά γιατί.
Πόσους κρυμμένους κωδικούς απ`τη ζωή να βγάλω
πόσες φορές θα τη μισήσω πόσες θα την αγαπήσω
το μόνο σίγουρο είναι μονάχα ότι αμφιβάλω
για τα πάντα , για όσα έρθουν πριν ακόμα τα αντικρίσω.
Όσα πέρασαν ως τώρα απ`των ματιών μου τις οθόνες
τα`χω κρύψει μια για πάντα σε 33 χειμώνες
τα έζησα , τα επέλεξα και τα`νιωσα
και που`σαι...ακόμα κλαίω , ακόμα αισθάνομαι , δεν πάγωσα.
Για δρόμο , αλητείες κι άλλα τέτοια μη μιλάτε
αυτά στις γκρούπις που σας καβλαντίζουνε να τα πουλάτε
μόνο φούμαρα και λόγια κι άσε τα χαζά να ακούνε
μα όσοι ζούνε δεν μιλούν , όσοι μιλούν πολύ δεν ζούνε.
Εδώ που λες εικόνες φτιάχνω στο μυαλό μου
κι από το πρόσωπο μου τράβηξες το χέρι τρομαγμένη
είναι καιρός που δεν μιλάω τόσο για τον εαυτό μου
κάπου ξέμεινε κι αυτός μονάχος να με περιμένει.
Eπέστρεψα απόψε κι έχω κάτι να σας πω
και δεν δίνω πια δεκάρα πόσοι νοιάζονται γι αυτό
Από ένα live μου σύντροφε δεν σε είδα να περνάς
μα για το μαγαζάκι σου σου με θυμάσαι , μ`αγαπάς.
Έκανα πέρα , χαμήλωσα και τη φωνή μου
τραβήχτηκα απ`έξω από το τσίρκο σας καιρό
Να μαι πάλι ακονίζω επί ποδός τη δυναμή μου
έτσι για το γαμώτο , πριν ψοφήσω να σας πω.
Κοίταξε με λοιπόν , πες μου ακριβώς αυτό που βλέπεις
όχι αυτό που προσδοκείς πες την αλήθεια αν αντέχεις.
δεν χρειάστηκε να πάρω σοβαρά αυτό που κάνω
ήταν και θα ναι σοβαρό από μόνο του , κι όταν πεθάνω
Θα καυχιέστε τσουτσέκια ότι με ξέρατε
θα ποστάρετε τραγούδια και καλά θα υποφέρετε
να ξέρετε μονάχα πως τίποτα δεν ξέρετε
πετάξατε απλά μια αλήθεια για να περιφέρεται.
Κι απόψε λούπα μου κρατά μου εσύ συντροφιά
τώρα που δάκρυα γινήκανε τα λόγια τα παχιά
κι εσύ δεύτερε εαυτέ μου που μου έγινες σαράκι
σκούπησε καλά τα πόδια σου πριν έρθεις στο πατάκι.
Και ζύγωσε ξανά να μου ζητήσεις τα γνωστά
κείνα τα όμορφα,τα φιλήσυχα τα αρεστά
Αυτά που τόσα χρόνια , ζητούσαν οι άλλοι από μένα
σου υπόσχομαι απόψε θα χωρέσω στου καθένα
τις επιθυμίες , τις τσακισμένες προσδοκίες
του κάθε τυχάρπαστου τις θλιβερές ιστορίες
Κάνε μου τη χάρη απόψε είμαι έτοιμος σου λέω
ότι κι αν γίνει έτσι κι αλλιώς , εγώ φταίω και που αναπνέω.
εδώ δεν ξέρω καν τι έχει χαθεί και ούτε ποιος το χει κρύψει
Εδώ το γέλιο μας ακόμα νιώθει τύψεις
και το άστεγο κουφάρι μου σκορπίζεται σε εφήμερες εκπλήξεις.
Ο ουρανός το δάκρυ του αφήνει πάνω στο τζάμι
και τα λόγια μου μοιράστηκαν κι αυτά πήγαν χαράμι
μεγαλώνω ακόμα ψάχνοντας εκείνο το παιδί
που το ακούω να σιγοκλαίει και να με ρωτά γιατί.
Πόσους κρυμμένους κωδικούς απ`τη ζωή να βγάλω
πόσες φορές θα τη μισήσω πόσες θα την αγαπήσω
το μόνο σίγουρο είναι μονάχα ότι αμφιβάλω
για τα πάντα , για όσα έρθουν πριν ακόμα τα αντικρίσω.
Όσα πέρασαν ως τώρα απ`των ματιών μου τις οθόνες
τα`χω κρύψει μια για πάντα σε 33 χειμώνες
τα έζησα , τα επέλεξα και τα`νιωσα
και που`σαι...ακόμα κλαίω , ακόμα αισθάνομαι , δεν πάγωσα.
Για δρόμο , αλητείες κι άλλα τέτοια μη μιλάτε
αυτά στις γκρούπις που σας καβλαντίζουνε να τα πουλάτε
μόνο φούμαρα και λόγια κι άσε τα χαζά να ακούνε
μα όσοι ζούνε δεν μιλούν , όσοι μιλούν πολύ δεν ζούνε.
Εδώ που λες εικόνες φτιάχνω στο μυαλό μου
κι από το πρόσωπο μου τράβηξες το χέρι τρομαγμένη
είναι καιρός που δεν μιλάω τόσο για τον εαυτό μου
κάπου ξέμεινε κι αυτός μονάχος να με περιμένει.
Eπέστρεψα απόψε κι έχω κάτι να σας πω
και δεν δίνω πια δεκάρα πόσοι νοιάζονται γι αυτό
Από ένα live μου σύντροφε δεν σε είδα να περνάς
μα για το μαγαζάκι σου σου με θυμάσαι , μ`αγαπάς.
Έκανα πέρα , χαμήλωσα και τη φωνή μου
τραβήχτηκα απ`έξω από το τσίρκο σας καιρό
Να μαι πάλι ακονίζω επί ποδός τη δυναμή μου
έτσι για το γαμώτο , πριν ψοφήσω να σας πω.
Κοίταξε με λοιπόν , πες μου ακριβώς αυτό που βλέπεις
όχι αυτό που προσδοκείς πες την αλήθεια αν αντέχεις.
δεν χρειάστηκε να πάρω σοβαρά αυτό που κάνω
ήταν και θα ναι σοβαρό από μόνο του , κι όταν πεθάνω
Θα καυχιέστε τσουτσέκια ότι με ξέρατε
θα ποστάρετε τραγούδια και καλά θα υποφέρετε
να ξέρετε μονάχα πως τίποτα δεν ξέρετε
πετάξατε απλά μια αλήθεια για να περιφέρεται.
Κι απόψε λούπα μου κρατά μου εσύ συντροφιά
τώρα που δάκρυα γινήκανε τα λόγια τα παχιά
κι εσύ δεύτερε εαυτέ μου που μου έγινες σαράκι
σκούπησε καλά τα πόδια σου πριν έρθεις στο πατάκι.
Και ζύγωσε ξανά να μου ζητήσεις τα γνωστά
κείνα τα όμορφα,τα φιλήσυχα τα αρεστά
Αυτά που τόσα χρόνια , ζητούσαν οι άλλοι από μένα
σου υπόσχομαι απόψε θα χωρέσω στου καθένα
τις επιθυμίες , τις τσακισμένες προσδοκίες
του κάθε τυχάρπαστου τις θλιβερές ιστορίες
Κάνε μου τη χάρη απόψε είμαι έτοιμος σου λέω
ότι κι αν γίνει έτσι κι αλλιώς , εγώ φταίω και που αναπνέω.
