Γυρνάει στους δρόμους χωρίς καν να ξέρει που ακριβώς πάει
και μια χρωματιστή κορδέλα στα μαλλιά της φοράει
ζει μοναχή της από επιλογή της και τα ατού της
είναι οι τζίβες της και τα πολλά ταττού της.
Σπούδαζε φιλοσοφική μα γρήγορα έφυγε απο κει
βαριέται εύκολα , μπουχτίζει ξενερώνει , να γιατί
Γουστάρει γύρες , περατζάδες και ξάπλες στα γρασίδια
ερωτευμένη με τον έρωτα τις βόλτες τα ταξίδια.
Σερβίρει αλκοόλ και χαμόγελα πολλά
μένει κοντά στην Αλεξάνδρας κάπου πίσω απ`τη ΓΑΔΑ
μαζεύει φράγκα να φύγει για εξωτερικό
δουλεύει σε ένα μπαράκι κάπου στον Βοτανικό.
Με ροδοπέταλα κι αγκάθια η ζωή της στρωμένη
μα μονίμως ορεξάτη και ποτέ της κουρασμένη
απ`τα αρσενικά απογοητευμένη η ψυχή της
και θα δεινοπαθήσεις για να πάρεις το φιλί της.
Πανόρμου , Εξάρχεια , Θησείο , Μοναστηράκι
κάπου εκεί θα την πετύχεις να γυρνάει κάνα βραδάκι
πλασματάκι ξεχωριστό πανέμορφο και σπάνιο
πρώτη στις παρέες , στα πειράγματα ζιζάνιο.
Διαβάζει ποίηση κάτω απ`του ήλιου το φως
κι απο μουσική τη βρίσκει με Black Keys και Peater Tosh
τα καλοκαίρια θα τη βρεις στην Γαύδο η στην Ικαρία
να κάνει τα ζογκλερικά της σε μια παραλία.
Μια ιστορία που ίσως σου φαίνεται οικεία
είναι η φίλη μας κι απόψε κάνει πάρτυ στην πλατεία.
Είναι η φίλη μας κι απόψε κάνει πάρτυ στην πλατεία
κι είμαστε όλοι καλεσμένοι έχει κάτι να μας πει
η ζωή δεν της γελούσε όταν της έκανε αστεία
ίσως δεν άντεχε που εκείνη την αγάπησε πολύ
Είναι η φίλη μας με την κορδέλα στα μαλλιά
κι απόψε κοροιδεύει την πιο σοβαρή πλευρά της
στέκεται στο κέντρο και μας στέλνει φιλιά
τραγουδάει και χορεύει μοναχή με τη σκιά της.
Μεγάλωσε σε περιβάλλον παλεών αρχών
με μια μάνα ασθενή , ταβόρ κι υπνοστεντόν
Εναν πατέρα αλκοολικό που την χτυπούσε όταν μεθούσε
την οργή του για τη ζωή του πάνω της ξερνούσε
Ώσπου στα 17 της ένα βροχερό πρωί
βούτηξε μια τσάντα κι απ`τα μαλλιά τη ζωή
κατέβηκε στην πόλη και γυρνά από τοτε αναμεσα μας
κάνει χάζι , χαμογελά στη μιζερη σκια μας
Τώρα το όμορφο τυπάκι έχει φτάσει 28
κι έχει προβλήματα με ένα καθίκι αφεντικό
που τις χρωστά δεδουλευμένα , ώρες κι ένσημα καντάρια
παίζει με φωτιές για να τα βγάλει πέρα , στα φανάρια.
Αν είσαι τυχερός και την πετύχεις πουθενά
κάτσε και μίλα της σου υπόσχομαι θα μάθεις πολλά
Πως απ`το αγκάθι βγαίνει ρόδο κι απ`το ρόδο βγαίνει αγκάθι
πως επιβιώνει κάποιος από αλλονών τα λάθη.
Πως η ζωή απλά έχει το χρώμα που της δίνεις
είναι θέμα απόφασης κι εμπιστοσύνης
Ζήσε την απλά και σ`ότι κάνεις δώσε την ψυχή σου
κλείσε της το μάτι ακόμα κι αν δεν είναι μαζί σου
Σαν την φίλη μας αυτήν την παράξενη φιγούρα
που γυρνάει μέσα στους δρόμους σαν καρικατούρα
Που αρνείται χωρίς σκέψη τη μαυρίλα τη μιζέρια
που κοιτάει ψηλά τον ήλιο και απλώνει τα χέρια
Σαν λουλούδι που μέσα απ`το τσιμέντο φύτρωσε
κι αφού πάλεψε στο τέλος τα κατάφερε και γλύτωσε.
και μια χρωματιστή κορδέλα στα μαλλιά της φοράει
ζει μοναχή της από επιλογή της και τα ατού της
είναι οι τζίβες της και τα πολλά ταττού της.
Σπούδαζε φιλοσοφική μα γρήγορα έφυγε απο κει
βαριέται εύκολα , μπουχτίζει ξενερώνει , να γιατί
Γουστάρει γύρες , περατζάδες και ξάπλες στα γρασίδια
ερωτευμένη με τον έρωτα τις βόλτες τα ταξίδια.
Σερβίρει αλκοόλ και χαμόγελα πολλά
μένει κοντά στην Αλεξάνδρας κάπου πίσω απ`τη ΓΑΔΑ
μαζεύει φράγκα να φύγει για εξωτερικό
δουλεύει σε ένα μπαράκι κάπου στον Βοτανικό.
Με ροδοπέταλα κι αγκάθια η ζωή της στρωμένη
μα μονίμως ορεξάτη και ποτέ της κουρασμένη
απ`τα αρσενικά απογοητευμένη η ψυχή της
και θα δεινοπαθήσεις για να πάρεις το φιλί της.
Πανόρμου , Εξάρχεια , Θησείο , Μοναστηράκι
κάπου εκεί θα την πετύχεις να γυρνάει κάνα βραδάκι
πλασματάκι ξεχωριστό πανέμορφο και σπάνιο
πρώτη στις παρέες , στα πειράγματα ζιζάνιο.
Διαβάζει ποίηση κάτω απ`του ήλιου το φως
κι απο μουσική τη βρίσκει με Black Keys και Peater Tosh
τα καλοκαίρια θα τη βρεις στην Γαύδο η στην Ικαρία
να κάνει τα ζογκλερικά της σε μια παραλία.
Μια ιστορία που ίσως σου φαίνεται οικεία
είναι η φίλη μας κι απόψε κάνει πάρτυ στην πλατεία.
Είναι η φίλη μας κι απόψε κάνει πάρτυ στην πλατεία
κι είμαστε όλοι καλεσμένοι έχει κάτι να μας πει
η ζωή δεν της γελούσε όταν της έκανε αστεία
ίσως δεν άντεχε που εκείνη την αγάπησε πολύ
Είναι η φίλη μας με την κορδέλα στα μαλλιά
κι απόψε κοροιδεύει την πιο σοβαρή πλευρά της
στέκεται στο κέντρο και μας στέλνει φιλιά
τραγουδάει και χορεύει μοναχή με τη σκιά της.
Μεγάλωσε σε περιβάλλον παλεών αρχών
με μια μάνα ασθενή , ταβόρ κι υπνοστεντόν
Εναν πατέρα αλκοολικό που την χτυπούσε όταν μεθούσε
την οργή του για τη ζωή του πάνω της ξερνούσε
Ώσπου στα 17 της ένα βροχερό πρωί
βούτηξε μια τσάντα κι απ`τα μαλλιά τη ζωή
κατέβηκε στην πόλη και γυρνά από τοτε αναμεσα μας
κάνει χάζι , χαμογελά στη μιζερη σκια μας
Τώρα το όμορφο τυπάκι έχει φτάσει 28
κι έχει προβλήματα με ένα καθίκι αφεντικό
που τις χρωστά δεδουλευμένα , ώρες κι ένσημα καντάρια
παίζει με φωτιές για να τα βγάλει πέρα , στα φανάρια.
Αν είσαι τυχερός και την πετύχεις πουθενά
κάτσε και μίλα της σου υπόσχομαι θα μάθεις πολλά
Πως απ`το αγκάθι βγαίνει ρόδο κι απ`το ρόδο βγαίνει αγκάθι
πως επιβιώνει κάποιος από αλλονών τα λάθη.
Πως η ζωή απλά έχει το χρώμα που της δίνεις
είναι θέμα απόφασης κι εμπιστοσύνης
Ζήσε την απλά και σ`ότι κάνεις δώσε την ψυχή σου
κλείσε της το μάτι ακόμα κι αν δεν είναι μαζί σου
Σαν την φίλη μας αυτήν την παράξενη φιγούρα
που γυρνάει μέσα στους δρόμους σαν καρικατούρα
Που αρνείται χωρίς σκέψη τη μαυρίλα τη μιζέρια
που κοιτάει ψηλά τον ήλιο και απλώνει τα χέρια
Σαν λουλούδι που μέσα απ`το τσιμέντο φύτρωσε
κι αφού πάλεψε στο τέλος τα κατάφερε και γλύτωσε.
