Όταν έπεσε η αυλαία σου το είχα υποσχεθεί
πως θα μας βρεις πάλι μπροστά σου το όπλο θα ξαναγεμίσω
μαζεύτηκα , τραβήχτηκα και άραξα πιο κει
μα κάνε πίσω τώρα , είναι η σειρά μου να μιλήσω.
Ξέρω αλήτες εκεί έξω που το νιώθουνε ακόμα
που θα δίναν τη ζωή τους για όσα εσύ κάνεις τη πάπια
ξέρω κι άλλους επαναστάτες με ραμμένο στόμα
στη θεωρία γνήσιοι κι η πρακτική τους σάπια.
Ξέρω πολλά ρουφιάνοι κι είδα ακόμα πιο πολλά
ξέρω ανθρώπους που όσα γράφουνε είναι η ίδια η ζωή τους
παλικάρια που ότι λένε το πληρώνουν ακριβά
και ξορκίζουν με χαμόγελο το κλάμα της ψυχής τους.
Εχω δει να με κοιτάζουνε με μάτια εχθρικά
μα και να με αγαπάνε πριν ακόμα με γνωρίσουν
να ελπίζουν πως μια μέρα θα πεθάνω ηρωικά
μη σε πάρει ο πόνος σύντροφε αν με δολοφονήσουν.
Έχω ανέβει αγχωμένος να ραπάρω στη σκηνή
κι εσύ να ανατριχιάζεις με τους στίχους μου να κλαις
ξέρω ανθρώπους μαχητές που επιλέξαν τη σιωπή
κάτι λιοντάρια που λυγίσαν από απανωτές πληγές.
Έχω νιώσει τη βροχή και έχω παρακολουθήσει
πως η επιβλιτική ροή της ξεδιψάει τη γη
έχω πιει από τα χείλη σου και με έχουνε μεθύσει
στιγμές που απλά κλειδώνεις και πετάς το κλειδί.
Ξημερώνει , κι εγώ κουλουριασμένος στη γωνιά μου
προσπαθώ στα πόδια μου ξανά να σταθώ
πενθώ τα χρόνια μου και την ανήμπορη νεκρή γενιά μου
οι αχτίδες πλησιάζουν και εγώ τρέχω να κρυφτώ
Ξημερώνει...Πάρτο σαν δώρο η σαν κατάρα
το φως δειλά δειλά ξεπροβάλει απ`το φεγγίτη
απόψε ήταν αλλιώς σε είδα στον ύπνο μου Παυλάρα
μου γελούσες και μου είπες - Γιάννο γάμα τους το σπίτι - ...
Τώρα μπροστά μου κάτι παλιές φωτογραφίες
όπως τότε που σου φώναζα αδερφέ πως μεγαλώνουμε
γέμισαν φασίστες τα στενά και οι συνοικίες
γιατί κάποιοι σαν εσένα έμαθαν να το βουλώνουνε.
Μα ευτυχώς που απέμειναν και κάποιοι ζωντανοί
που όσο και να κρυφτείς στον όχλο , μπροστά τους φαίνεσαι
ομορφαίνουν μέσα μου όλα η ματιά μας σαν βρεθεί
σαν την αίσθηση που αφήνει η δροσούλα όταν ζεσταίνεσαι.
Σε είδα σε γνώρισα και σε έμαθα ζωή
και ερωτεύτηκα τη γοητευτική σου αρμονία
μέσα μου τα ξέρω όλα , με το έξω έχω χαθεί
πως σε κρίνει άρρωστο μια σάπια κοινωνία
που δικάζει παράνομα κι αποφασίζει νόμιμα
ένα εργοστάσιο δολοφονημένων ψυχών
ένα απέραντο σαθρό και σάπιο οικοδόμημα
τα κέρδη κι η απάθεια φονιάδες των λαών.
Γι αυτό σου λέω , εγώ δεν ξέρω από συντρόφους
δεν ξέρω από φίλους ούτε καν από γνωστούς
εγώ ξέρω από συμπεριφορές κι από ανθρώπους
τα υπόλοιπα τα αφήνω σε σας τους ειδικούς.
πως θα μας βρεις πάλι μπροστά σου το όπλο θα ξαναγεμίσω
μαζεύτηκα , τραβήχτηκα και άραξα πιο κει
μα κάνε πίσω τώρα , είναι η σειρά μου να μιλήσω.
Ξέρω αλήτες εκεί έξω που το νιώθουνε ακόμα
που θα δίναν τη ζωή τους για όσα εσύ κάνεις τη πάπια
ξέρω κι άλλους επαναστάτες με ραμμένο στόμα
στη θεωρία γνήσιοι κι η πρακτική τους σάπια.
Ξέρω πολλά ρουφιάνοι κι είδα ακόμα πιο πολλά
ξέρω ανθρώπους που όσα γράφουνε είναι η ίδια η ζωή τους
παλικάρια που ότι λένε το πληρώνουν ακριβά
και ξορκίζουν με χαμόγελο το κλάμα της ψυχής τους.
Εχω δει να με κοιτάζουνε με μάτια εχθρικά
μα και να με αγαπάνε πριν ακόμα με γνωρίσουν
να ελπίζουν πως μια μέρα θα πεθάνω ηρωικά
μη σε πάρει ο πόνος σύντροφε αν με δολοφονήσουν.
Έχω ανέβει αγχωμένος να ραπάρω στη σκηνή
κι εσύ να ανατριχιάζεις με τους στίχους μου να κλαις
ξέρω ανθρώπους μαχητές που επιλέξαν τη σιωπή
κάτι λιοντάρια που λυγίσαν από απανωτές πληγές.
Έχω νιώσει τη βροχή και έχω παρακολουθήσει
πως η επιβλιτική ροή της ξεδιψάει τη γη
έχω πιει από τα χείλη σου και με έχουνε μεθύσει
στιγμές που απλά κλειδώνεις και πετάς το κλειδί.
Ξημερώνει , κι εγώ κουλουριασμένος στη γωνιά μου
προσπαθώ στα πόδια μου ξανά να σταθώ
πενθώ τα χρόνια μου και την ανήμπορη νεκρή γενιά μου
οι αχτίδες πλησιάζουν και εγώ τρέχω να κρυφτώ
Ξημερώνει...Πάρτο σαν δώρο η σαν κατάρα
το φως δειλά δειλά ξεπροβάλει απ`το φεγγίτη
απόψε ήταν αλλιώς σε είδα στον ύπνο μου Παυλάρα
μου γελούσες και μου είπες - Γιάννο γάμα τους το σπίτι - ...
Τώρα μπροστά μου κάτι παλιές φωτογραφίες
όπως τότε που σου φώναζα αδερφέ πως μεγαλώνουμε
γέμισαν φασίστες τα στενά και οι συνοικίες
γιατί κάποιοι σαν εσένα έμαθαν να το βουλώνουνε.
Μα ευτυχώς που απέμειναν και κάποιοι ζωντανοί
που όσο και να κρυφτείς στον όχλο , μπροστά τους φαίνεσαι
ομορφαίνουν μέσα μου όλα η ματιά μας σαν βρεθεί
σαν την αίσθηση που αφήνει η δροσούλα όταν ζεσταίνεσαι.
Σε είδα σε γνώρισα και σε έμαθα ζωή
και ερωτεύτηκα τη γοητευτική σου αρμονία
μέσα μου τα ξέρω όλα , με το έξω έχω χαθεί
πως σε κρίνει άρρωστο μια σάπια κοινωνία
που δικάζει παράνομα κι αποφασίζει νόμιμα
ένα εργοστάσιο δολοφονημένων ψυχών
ένα απέραντο σαθρό και σάπιο οικοδόμημα
τα κέρδη κι η απάθεια φονιάδες των λαών.
Γι αυτό σου λέω , εγώ δεν ξέρω από συντρόφους
δεν ξέρω από φίλους ούτε καν από γνωστούς
εγώ ξέρω από συμπεριφορές κι από ανθρώπους
τα υπόλοιπα τα αφήνω σε σας τους ειδικούς.
