Ο Γιάννης Μίχας Νεονάκης ή αλλιώς Dave
γεννήθηκε στις 27 Αυγούστου του 1983 στην Αθήνα.
Μεγάλωσε και ζει μέχρι σήμερα στην ευρύτερη
περιοχή του Βύρωνα και στην ηλικία των 13
ήρθε πρώτη φορά σε επαφή με την ραπ μουσική αλλά και
με την τέχνη του γραπτού λόγου.Είναι στιχουργός , ερμηνευτής και ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος '' Φράξια'' ,
ένα από τα πιο βαθιά πολιτικοποιημένα και ανθρωποκεντρικά συγκροτήματα
της ανεξάρτητης μουσικής σκηνής.

Έχει γράψει και ερμηνεύσει σχεδόν εξ ολοκλήρου
όλη την δισκογραφία των Φράξια
( 3 δίσκοι , 2 προσωπικοί , 1 συλλογή )
και διάφορες συμμετοχές σε άλλα projects και συνεργασίες.



Έχει εμφανιστεί ζωντανά σε πολλά σημεία της Αθήνας αλλά
και της επαρχίας με το συγκρότημα και έχει εκδόσει επίσης
κι ένα βιβλίο με στίχους αλλά και πεζό λόγο , με τίτλο :
''Έχω τον λόγο μου''... Επίσης ασχολείται με την αρθρογραφία

επί σειρά ετών σε διάφορα blogs και τοπικές ανεξάρτητες εφημερίδες.
Αυτό τον καιρό αρθρογραφεί στο site Τέταρτο.
Έχει συμμετάσχει ως ομιλητής μεταξύ άλλων σε αρκετές εκδηλώσεις για το πολιτικό τραγούδι
και την δυναμική του λόγου στην hip hop μουσική.

Θεωρείται από αρκετούς ως ένας σύγχρονος ποιητής της γενιάς του,αλλά και κινηματικός καλλιτέχνης με αιχμηρό , επικίνδυνο αλλά και βαθιά ρομαντικό στίχο ,
καθώς έχουν αναφερθεί σε αυτόν και το έργο του αξιόλογοι άνθρωποι από τον χώρο της δημοσιογραφίας , της ποίησης , και του ραδιοφώνου. Αυτή η ιστοσελίδα έχει σκοπό την καταγραφή του εργού του και περιέχει όλους τους στίχους που κυκλοφόρησε σε μουσική μορφή από το 2009 μέχρι σήμερα.

Παρασκευή 6 Δεκεμβρίου 2013

Πάμε για άλλες αλητείες

Είναι αρκετές ,εκείνες οι φορές που γονατίζω
στα έρημα σοκάκια της ψυχής μου τριγυρίζω
άλλες πάνω στον καθρέφτη ακολουθάω τις ρυτίδες 
να με πάνε σε εκείνο το παιδί με τις ελπίδες
Και τα όνειρα που έκανε χαζεύοντας το δείλι
όταν μάζευε αναμνήσεις και εμπειρίες στο ζεμπίλι

Κι απόψε είναι μία απ`τις φορές που νοσταλγώ
τις Παρασκευές το βράδυ στο παλιό Δημοτικό
με τα αδέρφια μου , τον Γιώργο τον Νικόλα και κρασί
απ`τον Ευκάλυπτο και κουβέντα ως το πρωί.
Η μπίλια που μας πρόδιδε απ`τα σπρέυ μες στην τσάντα
πόσο θα`θελα να βγω για υπογραφές και στα 30
να μας κυνηγήσουν μπάτσοι ξανά στην Κεντρική
με τον Voke να τους ξεφύγουμε με τρέξιμο πολύ
Πολύ hip hop ,κουβέντες τσαμπουκάδες κι ιστορίες
ραντεβού στην κορυφή για Active Member συναυλίες
Να ακούσω αφιέρωση του '' Άγιου'' στον Λεούση
δεν ξεχνάω στους Cypress Hill στην πόρτα το γιουρούσι
Το μπάσκετ , τους συμπαίχτες μου και τον προπονητή μου
τα ξενύχτια στη μουριά την μπασκέτα στην αυλή μου.
Της γιαγιάς τα χέρια , του πατέρα το κρασί
της αδερφής την αγκαλιά και της μάνας την ευχή
απ`του Καρέα την πηγή ως την πλατεία Φατσέα
απ`το Υδραγωγείο,στο πάρκο , τα Νταμάρια και τη θέα.
Απόψε σφίγγομαι , κρατιέμαι...Το δάκρυ μην κυλήσει
και ζητάω από το χθες συντροφιά να μου κρατήσει.

Εικόνες και φωνές μες στην πλατεία απ`τα παιδιά
απόψε σκάλισα αναμνήσεις και στιγμές απ`τα παλιά
ότι επέλεξα το έζησα, σε μένα το χρεώνω
για τα λάθη μου πληρώνω και ποτέ δεν μετανιώνω
Πάμε πίσω , παλιόφιλε να βρούμε τα παιδιά
που ξεμείνανε στο δρόμο και στην ανεμελιά
που είχαν δώσει λόγο κάποτε να μείνουν έτσι πάντα
πάμε για άλλες αλητείες κι ας φτάσαμε 30.

Πάμε Πάτρα στο Κάστρο , πάμε Όλγας για ουζάκια
πάμε Λαύριο , Ντελένια στο λιμάνι για ποτάκια
στην ταράτσα για γλέντι με κρασί και Μητροπάνο
και ζειμπέκικο μόρτικο , βαρύ από τον Πάνο.
Καψούρες χωρισμοί , ραντεβού για να τα πούμε
άλλο που δεν θέλαμε , αφορμή για να τα πιούμε
Του Μητσάρα τα ανέκδοτα , οι γκριμάτσες του Θωμά
τα πειράγματα , τα αστεία , τα πικρά τα σοβαρά.
Μια συμβουλή απ`τον Λευτέρη που είναι εκεί να με γειώνει 
κι ο Χρηστάρας παίζοντας το μπάσο να με αποτελειώνει.
Της ξαδέρφης τα τραπέζια , της Λιακάδας μου το νάζι
τα νεύρα του Γρηγόρη όταν του κάνουμε όλοι χάζι.
Τις πολιτικές κουβέντες , πολλές φορές το κάψιμο
και βόλτες στο Μοναστηράκι για cd και ψάξιμο
Τα απίστευτα απογεύματα στην Ορεστιάδα
η παρέα από τον θάλαμο , τα ξίδια κι η ζαλάδα
οι αγάπες , οι υποσχέσεις , τα λόγια κι οι στιγμές
ότι πέρασα , ότι ένιωσα , ότι ξέμεινε στο χθες
απόψε όλα ζυγώσανε και κάθισαν κοντά μου
Πατρίδα μου είναι οι φίλοι μου , οι στιγμές και η μαγκιά μου.

Από το άλμπουμ των Φράξια '' Όταν πέφτει η αυλαία''