Ο Γιάννης Μίχας Νεονάκης ή αλλιώς Dave
γεννήθηκε στις 27 Αυγούστου του 1983 στην Αθήνα.
Μεγάλωσε και ζει μέχρι σήμερα στην ευρύτερη
περιοχή του Βύρωνα και στην ηλικία των 13
ήρθε πρώτη φορά σε επαφή με την ραπ μουσική αλλά και
με την τέχνη του γραπτού λόγου.Είναι στιχουργός , ερμηνευτής και ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος '' Φράξια'' ,
ένα από τα πιο βαθιά πολιτικοποιημένα και ανθρωποκεντρικά συγκροτήματα
της ανεξάρτητης μουσικής σκηνής.

Έχει γράψει και ερμηνεύσει σχεδόν εξ ολοκλήρου
όλη την δισκογραφία των Φράξια
( 3 δίσκοι , 2 προσωπικοί , 1 συλλογή )
και διάφορες συμμετοχές σε άλλα projects και συνεργασίες.



Έχει εμφανιστεί ζωντανά σε πολλά σημεία της Αθήνας αλλά
και της επαρχίας με το συγκρότημα και έχει εκδόσει επίσης
κι ένα βιβλίο με στίχους αλλά και πεζό λόγο , με τίτλο :
''Έχω τον λόγο μου''... Επίσης ασχολείται με την αρθρογραφία

επί σειρά ετών σε διάφορα blogs και τοπικές ανεξάρτητες εφημερίδες.
Αυτό τον καιρό αρθρογραφεί στο site Τέταρτο.
Έχει συμμετάσχει ως ομιλητής μεταξύ άλλων σε αρκετές εκδηλώσεις για το πολιτικό τραγούδι
και την δυναμική του λόγου στην hip hop μουσική.

Θεωρείται από αρκετούς ως ένας σύγχρονος ποιητής της γενιάς του,αλλά και κινηματικός καλλιτέχνης με αιχμηρό , επικίνδυνο αλλά και βαθιά ρομαντικό στίχο ,
καθώς έχουν αναφερθεί σε αυτόν και το έργο του αξιόλογοι άνθρωποι από τον χώρο της δημοσιογραφίας , της ποίησης , και του ραδιοφώνου. Αυτή η ιστοσελίδα έχει σκοπό την καταγραφή του εργού του και περιέχει όλους τους στίχους που κυκλοφόρησε σε μουσική μορφή από το 2009 μέχρι σήμερα.

Παρασκευή 6 Δεκεμβρίου 2013

Διάλεξε μεριά

Κάνε πίσω , είναι η σειρά μου να μιλήσω
κάνε μου τη χάρη βούλωσε το στόμα μη σε φτύσω
κατάγομαι από νύχτες που έχουν ρίζα τους το δάκρυ 
κι είμαι απ`τους ανθρώπους που παλεύουνε να βρουν μια άκρη.
Συγχώραμε , δεν έχω καμιά όρεξη απόψε
να βάλω σε σειρά την σκέψη μου και να προτείνω
πιάνω το μικρόφωνο , βάζω κρασί μες στο ποτήρι
την οργή μου με τη φάρα σου συστήνω.
Είδες μαλάκα πως σου τα φέρνει η ζωή ?
να μην μπορείς στον καθρέφτη να κοιτάξεις μια στιγμή
το '' δεν με νοιάζει '' πως έβγαλε μαχαίρι και καρφώνει
πως πονάει το ανέμελο το γέλιο και ματώνει.
Πες μου τώρα,πως είμαι πάλι σοβαροφανής 
πες μου ότι πουλάω κλάψα κι ότι άλλο πάλι βρεις
γλέντα , χόρεψε ξανά στο άλλοθι της άγνοια σου
και κοιμήσου πλάι στην απάθεια σου.
Όμως κουφάλα , τα ψέματα τελειώσανε κι αυτά
κάτσε στη μέση ή διάλεξε μεριά...
Η θα πολεμήσεις και ας ξέρεις πως είσαι χαμένος
ή θα πεθάνεις μόνος και δυστυχισμένος
Η θα σε φάει ο φασίστας που έχεις μέσα σου
ή θα ξυπνήσει η συνείδηση κι η μπέσα σου
Επιτέλους , άσε τις δικαιολογίες πάρε θέση
ας`την κλάψα , έχουμε πόλεμο σ`αρέσει δε σ`αρέσει...
Σε σιχαίνομαι , όταν στα πάντα συμφωνείς
και δεν σε είδα έστω κάτι μια φορά να διεκδικείς
Όταν την απάθεια σου ντύνεις με τις αποψάρες σου
μα το χιπ χοπ μας , δεν μασάει απ`τις παπάρες σου.

Διάλεξε μεριά , κάν`τον λόγο σου τουφέκι
ή περίμενε το τέλος σου σαν γνήσιο τσουτσέκι
Η θα σε πνίξει η βλακεία κι η μιζέρια σου με λύσσα 
ή θα`σαι αγωνιστής και λεβέντης σαν τον Παύλο Φύσσα...

Από το άλμπουμ των Φράξια '' Όταν πέφτει η αυλαία''