Ζηλεύεις ότι δεν μπορείς να φτάσεις
και νιώθεις απειλή από κάτι που σε ξεπερνάει
Κυνηγιέσαι με ότι δεν καταφέρνεις να ταιριάξεις
κι η αλήθεια στον μικρόκοσμο σου αδιάφορα σφυράει.
Ερωτεύεσαι υποτίθεται το άλλο σου μισό
μα καταβάθος , σιγά σιγά το τρως να το τελειώσεις
αγαπάς ότι στα μάτια σου φαντάζει πιο μικρό
και πορεύεσαι μαζί του απ`τις τύψεις να γλυτώσεις.
Κριτικάρεις αυτό που δεν μπορείς να κουμαντάρεις
κι απ`την άλλη μένεις άπραγος για να μην κάνεις λάθος
κουτοπόνηρος , δειλός και φοβιτσιάρης
ένας άτρωτος μαλάκας που πονάει κατά βάθος.
Και περνάνε οι μέρες , περνάνε οι νύχτες και σε βρίσκουν
να ελλίσεσαι , το ψέμα να`χεις σπίτι σου
τρομάζεις με τραγούδια σαν κι αυτό μπας και σε θίξουν
και στ`αρχίδια σου τι γίνεται πιο πέρα από τη μύτη σου.
Είσαι κάτι , πολύ λιγότερο απ`αυτό
που νόμιζες που σου`λεγαν και γέλαγες μαλάκα
είδες τώρα ? που σου`φυγε η μαγκιά σου στο λεπτό ?
Απόψε ο καθρέφτης σου σου κάνει λίγη πλάκα.
Τελειώσαμε...Φόρα τη μάσκα σου και βγες
παιχ`τον ρόλο σου καλά , το κοινό να σε χορτάσει
μα όταν πέφτει η αυλαία εδώ θα`μαι θες δε θες
μην αγχώνεσαι , ξοδέψου...Ζωή είναι , θα περάσει.
Από το άλμπουμ των Φράξια '' Όταν πέφτει η αυλαία''
και νιώθεις απειλή από κάτι που σε ξεπερνάει
Κυνηγιέσαι με ότι δεν καταφέρνεις να ταιριάξεις
κι η αλήθεια στον μικρόκοσμο σου αδιάφορα σφυράει.
Ερωτεύεσαι υποτίθεται το άλλο σου μισό
μα καταβάθος , σιγά σιγά το τρως να το τελειώσεις
αγαπάς ότι στα μάτια σου φαντάζει πιο μικρό
και πορεύεσαι μαζί του απ`τις τύψεις να γλυτώσεις.
Κριτικάρεις αυτό που δεν μπορείς να κουμαντάρεις
κι απ`την άλλη μένεις άπραγος για να μην κάνεις λάθος
κουτοπόνηρος , δειλός και φοβιτσιάρης
ένας άτρωτος μαλάκας που πονάει κατά βάθος.
Και περνάνε οι μέρες , περνάνε οι νύχτες και σε βρίσκουν
να ελλίσεσαι , το ψέμα να`χεις σπίτι σου
τρομάζεις με τραγούδια σαν κι αυτό μπας και σε θίξουν
και στ`αρχίδια σου τι γίνεται πιο πέρα από τη μύτη σου.
Είσαι κάτι , πολύ λιγότερο απ`αυτό
που νόμιζες που σου`λεγαν και γέλαγες μαλάκα
είδες τώρα ? που σου`φυγε η μαγκιά σου στο λεπτό ?
Απόψε ο καθρέφτης σου σου κάνει λίγη πλάκα.
Τελειώσαμε...Φόρα τη μάσκα σου και βγες
παιχ`τον ρόλο σου καλά , το κοινό να σε χορτάσει
μα όταν πέφτει η αυλαία εδώ θα`μαι θες δε θες
μην αγχώνεσαι , ξοδέψου...Ζωή είναι , θα περάσει.
Από το άλμπουμ των Φράξια '' Όταν πέφτει η αυλαία''
