Ο Γιάννης Μίχας Νεονάκης ή αλλιώς Dave
γεννήθηκε στις 27 Αυγούστου του 1983 στην Αθήνα.
Μεγάλωσε και ζει μέχρι σήμερα στην ευρύτερη
περιοχή του Βύρωνα και στην ηλικία των 13
ήρθε πρώτη φορά σε επαφή με την ραπ μουσική αλλά και
με την τέχνη του γραπτού λόγου.Είναι στιχουργός , ερμηνευτής και ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος '' Φράξια'' ,
ένα από τα πιο βαθιά πολιτικοποιημένα και ανθρωποκεντρικά συγκροτήματα
της ανεξάρτητης μουσικής σκηνής.

Έχει γράψει και ερμηνεύσει σχεδόν εξ ολοκλήρου
όλη την δισκογραφία των Φράξια
( 3 δίσκοι , 2 προσωπικοί , 1 συλλογή )
και διάφορες συμμετοχές σε άλλα projects και συνεργασίες.



Έχει εμφανιστεί ζωντανά σε πολλά σημεία της Αθήνας αλλά
και της επαρχίας με το συγκρότημα και έχει εκδόσει επίσης
κι ένα βιβλίο με στίχους αλλά και πεζό λόγο , με τίτλο :
''Έχω τον λόγο μου''... Επίσης ασχολείται με την αρθρογραφία

επί σειρά ετών σε διάφορα blogs και τοπικές ανεξάρτητες εφημερίδες.
Αυτό τον καιρό αρθρογραφεί στο site Τέταρτο.
Έχει συμμετάσχει ως ομιλητής μεταξύ άλλων σε αρκετές εκδηλώσεις για το πολιτικό τραγούδι
και την δυναμική του λόγου στην hip hop μουσική.

Θεωρείται από αρκετούς ως ένας σύγχρονος ποιητής της γενιάς του,αλλά και κινηματικός καλλιτέχνης με αιχμηρό , επικίνδυνο αλλά και βαθιά ρομαντικό στίχο ,
καθώς έχουν αναφερθεί σε αυτόν και το έργο του αξιόλογοι άνθρωποι από τον χώρο της δημοσιογραφίας , της ποίησης , και του ραδιοφώνου. Αυτή η ιστοσελίδα έχει σκοπό την καταγραφή του εργού του και περιέχει όλους τους στίχους που κυκλοφόρησε σε μουσική μορφή από το 2009 μέχρι σήμερα.

Παρασκευή 6 Δεκεμβρίου 2013

Ακόμα πολεμάμε

Μετά από τόσες δυσκολίες και προβλήματα χιλιάδες
δυστυχώς για κάποιους, περάσαμε τις συμπληγάδες  
η ανεξάρτητη φωνή μας μένει ακόμα ζωντανή
το ταξίδι συνεχίζεται καλή μας διαδρομή.
Είχες το νου σου και κράτησες γερά να προχωρήσουμε
συνέβαλες κι εσύ να ξέρεις για να αποφασίσουμε
και τώρα , σ`ένα κατάλευκο χαρτί 
δεν ξέρουν τίποτα για μας , ούτε για αυτό που ακολουθεί.
Είναι δύσκολο αδερφέ μου να διαλέξεις μεριά
πρέπει να νιώθεις ότι γράφεις , στο αίμα σου να κυλά
αυτά που λες να`ναι η ψυχή σου κι όχι μασημένο ποίημα
ούτε λέξεις να πετάς στην τύχη για να κάνουν ρίμα.
Μη μασάς , απόψε κάτι θα σου εκμυστηρευτώ 
έχω αντέξει πιο πολλά από αυτά που έχω να πω
Όταν άλλοι και καλά , είχαν την τρέλα για σχολείο
εγώ έκλαιγα μονάχος έξω απ`το ψυχιατρείο.
Πριν ανατριχιάσεις κράτα κι άλλο ένα μυστικό μου
στο μικρόφωνο ραπάρω όσα δεν λέω στον εαυτό μου
κι ότι λένε για μας στη ζούλα , δεν μας ένοιαξε ποτέ
αν δεν βαρέθηκες , ραντεβού στο δεύτερο κουπλέ.

Αν μας ένοιαζαν τα φράγκα θα το κάναμε αλλιώς
ας μην επεκταθώ,ξέρεις και μονάχος σου πως
Θα ξεχνούσαμε τις πρόβες με τα ρούχα τις δουλειάς
θα το παίζαμε όπως βόλευε , underground με στρας.
Ας`το καλύτερα , δεν θέλω να στριφογυρνάω στον ύπνο μου
παλεύω και ραπάρω την ψυχή μου και το δίκιο μου
Και Φράξια σημαίνει να ξυπνάς όποιον σωπαίνει
να`σαι δίπλα σε όποιον τις αντιφάσεις του μικραίνει.
Κι ας`τα λόγια τα πολλά , είναι για αυτούς που νιώθουν λίγοι
στη ματιά σου πάντα φαίνεται ότι μέσα σου σε πνίγει
θέλει σθένος και έχει κόστος να`σαι πάντα αυτό που λες
ρώτα και εμάς ,ακόμα μέσα μας παλεύουν εκδοχές.
Μα αν για κάτι είμαστε σίγουροι , είναι πως δεν θα χρειαστεί
να ξεχάσουμε ότι λέμε για να γίνουμε αρεστοί
Το ορκίζομαι στο φυλαχτό που πάντα κουβαλάω
πως ποτέ δεν θα σωπάσω και στην κόλαση να πάω...

Και τώρα μπροστά σε ένα κατάλευκο χαρτί
δεν ξέρουν τίποτα για μας , δεν ξέρουν τι έχουμε αρνηθεί
Αντέξαμε φουρτούνες και προβλήματα χιλιάδες
κάντε πίσω , φερέφωνα δειλοί και πουθενάδες
Και τώρα μπροστά σε ένα κατάλευκο χαρτί
δεν ξέρουν τίποτα για μας δεν ξέρουν τι έχουμε αρνηθεί
δεν αλλάζουμε ούτε λέξη απ`αυτά που τραγουδάμε
είμαστε εδώ ,περήφανοι , ακόμα πολεμάμε...

( Από το άλμπουμ των Φράξια '' Όταν πέφτει η αυλαία '' )