Με λένε Γιάννη κι αυτό που διάλεξα να κάνω
είναι να γράφω στο χαρτί αυτά που έχω στο μυαλό μου
δεν με νοιάζει αν με ακούς , είναι που θέλω πριν πεθάνω
να αφήσω ένα δείγμα απ`τον κόσμο το δικό μου.
Δεν συμφέρω και στο ξεκαθαρίζω απ`την αρχή
αν δεν με ξέρεις , μην μπεις στο κόπο να με ψάξεις
έχω μάθει την πληγή μου να την ξύνω πιο πολύ
στο ξεκαθάρισσα...δικιά σου ευθύνη αν τρομάξεις.
Πάνω απ`όλα περιγράφω στα τραγούδια μου εμένα
μέσα από άλλους τρόπους και καλά ποιητικούς
αν μέχρι τωρα κάτι καλό σου είπανε για μένα
μην τους πιστέψεις , δεν ανήκω στους σωστούς.
Με ξέρασε στον κόσμο τους μια πράξη ερωτική
ένας πατέρας μεταλεργάτης και κομμουνιστής
μία μάνα ονειροπόλα και ρομαντική
τώρα τι βγήκε...άς`το είναι λίγο ότι κι αν πεις...
Με θυμάμαι να κοιτάω από το τζάμι τη βροχή
και σκεφτομουνα πως κάποιο λάθος έχει γίνει
που γευόμουνα το τέλος πριν ζήσω την αρχή
ίσως με βόλευε που έριχνα σε άλλους την ευθύνη.
Ιδιότροπος , παράξενος και ρομαντικός
μα και ντόμπρος και σταράτος κι όσοι λίγο με γνωρίζουν
θα σου πουν πως είναι ντάξει ξηγημένος ο ψηλός
μα και κάθαρμα μεγάλο , σε όσους το αξίζουν.
Μεγάλωσα με ραπ του `90 κι είναι τιμή μου
κι έχω μάθει όταν φταίω να το δέχομαι αντρίκια
ψάξε μάθε αν δεν ξέρεις μέχρι τώρα απ`το χαρτί μου
δεν σου πούλησα ποτέ ψέμα και ποζεριλίκια.
Το δικό μου χιπ χοπ , δεν έχει αυταπάτες
έχει κότσια και πονάει δεν φοβάται να δακρύσει
Φωνάζει στους γαμάτους ράπερ με αλλονών τις πλάτες
μια κλανιά είστε ρε...Που κάποτε θα ξεμυρίσει.
Έχω πάνω στο κορμί μου της νύχτας χαρακιές
κι είμαι όρθιος ακόμα από υποσχέσεις και αντίο
η μοναξιά μου ένα παγκάκι κι αμέτρητες πληγές
κι ένα δάκρυ όταν υπέγραφα για το ψυχιατρείο.
Ακούς πιτσιρικά ? Νταή και τσαμπουκά ?
μη μασάς δεν είναι ραπ τα παντελόνια τα φαρδιά
δεν είσαι μάγκας αν τη πίνεις ή αν πουλάς ναρκωτικά
είσαι μάγκας όταν πέρνεις το κορίτσι σου αγκαλιά.
Ας`τα καραγκιοζιλίκια και ψάξε την ουσία
κατάλαβε επιτέλους τον πραγματικό εχθρό σου
οι φασίστες είναι δίπλα σου και μπήκαν στα σχολεία
κι είσαι ακόμα στον μικρόκοσμο του μίζερου εγώ σου.
Δεν πουλήθηκα ποτέ μου , κάνω Φράξια από παιδί
δεν ανήκω πουθενά και σε κανένα δεν χρωστάω
αν πιστεύω και τηρώ αυτά που γράφω , θα φανεί
όταν έρθει να με βρει αυτό που πολεμάω.
Ρίχνω πάνω στην πληγή μου την κάφτρα απ`το τσιγάρο
έχω πάψει να πιστεύω στους ανθρώπους προ πολλού
απόψε το γαμώτο και το δίκιο μου ραπάρω
και πενθώ πάνω απ`το μνήμα ενός περήφανου λαού.
Που έκανε άποψη την κλάψα και την απάθεια του
τόσα χρόνια ότι φάμε κι ότι αρπάξει η κωλάρα μας
ξαφνικά θυμάται την αξιοπρέπεια του
προσμονή ενός σωτήρα για την εθνική κατάρα μας.
Τελειώνω κάπου εδώ την διαθήκη μου και κλείνω
εκεί έξω η απάθεια σκοτώνει τα παιδιά σας
όταν θα`ρθει κι η δική μου η σειρά και θα αργοσβήνω
τα τραγούδια μου ρουφιάνοι θα στοιχειώνουν τη σκιά σας...
* Από το προσωπικό μου άλμπουμ - Σαν κάφτρα στην πληγή -
είναι να γράφω στο χαρτί αυτά που έχω στο μυαλό μου
δεν με νοιάζει αν με ακούς , είναι που θέλω πριν πεθάνω
να αφήσω ένα δείγμα απ`τον κόσμο το δικό μου.
Δεν συμφέρω και στο ξεκαθαρίζω απ`την αρχή
αν δεν με ξέρεις , μην μπεις στο κόπο να με ψάξεις
έχω μάθει την πληγή μου να την ξύνω πιο πολύ
στο ξεκαθάρισσα...δικιά σου ευθύνη αν τρομάξεις.
Πάνω απ`όλα περιγράφω στα τραγούδια μου εμένα
μέσα από άλλους τρόπους και καλά ποιητικούς
αν μέχρι τωρα κάτι καλό σου είπανε για μένα
μην τους πιστέψεις , δεν ανήκω στους σωστούς.
Με ξέρασε στον κόσμο τους μια πράξη ερωτική
ένας πατέρας μεταλεργάτης και κομμουνιστής
μία μάνα ονειροπόλα και ρομαντική
τώρα τι βγήκε...άς`το είναι λίγο ότι κι αν πεις...
Με θυμάμαι να κοιτάω από το τζάμι τη βροχή
και σκεφτομουνα πως κάποιο λάθος έχει γίνει
που γευόμουνα το τέλος πριν ζήσω την αρχή
ίσως με βόλευε που έριχνα σε άλλους την ευθύνη.
Ιδιότροπος , παράξενος και ρομαντικός
μα και ντόμπρος και σταράτος κι όσοι λίγο με γνωρίζουν
θα σου πουν πως είναι ντάξει ξηγημένος ο ψηλός
μα και κάθαρμα μεγάλο , σε όσους το αξίζουν.
Μεγάλωσα με ραπ του `90 κι είναι τιμή μου
κι έχω μάθει όταν φταίω να το δέχομαι αντρίκια
ψάξε μάθε αν δεν ξέρεις μέχρι τώρα απ`το χαρτί μου
δεν σου πούλησα ποτέ ψέμα και ποζεριλίκια.
Το δικό μου χιπ χοπ , δεν έχει αυταπάτες
έχει κότσια και πονάει δεν φοβάται να δακρύσει
Φωνάζει στους γαμάτους ράπερ με αλλονών τις πλάτες
μια κλανιά είστε ρε...Που κάποτε θα ξεμυρίσει.
Έχω πάνω στο κορμί μου της νύχτας χαρακιές
κι είμαι όρθιος ακόμα από υποσχέσεις και αντίο
η μοναξιά μου ένα παγκάκι κι αμέτρητες πληγές
κι ένα δάκρυ όταν υπέγραφα για το ψυχιατρείο.
Ακούς πιτσιρικά ? Νταή και τσαμπουκά ?
μη μασάς δεν είναι ραπ τα παντελόνια τα φαρδιά
δεν είσαι μάγκας αν τη πίνεις ή αν πουλάς ναρκωτικά
είσαι μάγκας όταν πέρνεις το κορίτσι σου αγκαλιά.
Ας`τα καραγκιοζιλίκια και ψάξε την ουσία
κατάλαβε επιτέλους τον πραγματικό εχθρό σου
οι φασίστες είναι δίπλα σου και μπήκαν στα σχολεία
κι είσαι ακόμα στον μικρόκοσμο του μίζερου εγώ σου.
Δεν πουλήθηκα ποτέ μου , κάνω Φράξια από παιδί
δεν ανήκω πουθενά και σε κανένα δεν χρωστάω
αν πιστεύω και τηρώ αυτά που γράφω , θα φανεί
όταν έρθει να με βρει αυτό που πολεμάω.
Ρίχνω πάνω στην πληγή μου την κάφτρα απ`το τσιγάρο
έχω πάψει να πιστεύω στους ανθρώπους προ πολλού
απόψε το γαμώτο και το δίκιο μου ραπάρω
και πενθώ πάνω απ`το μνήμα ενός περήφανου λαού.
Που έκανε άποψη την κλάψα και την απάθεια του
τόσα χρόνια ότι φάμε κι ότι αρπάξει η κωλάρα μας
ξαφνικά θυμάται την αξιοπρέπεια του
προσμονή ενός σωτήρα για την εθνική κατάρα μας.
Τελειώνω κάπου εδώ την διαθήκη μου και κλείνω
εκεί έξω η απάθεια σκοτώνει τα παιδιά σας
όταν θα`ρθει κι η δική μου η σειρά και θα αργοσβήνω
τα τραγούδια μου ρουφιάνοι θα στοιχειώνουν τη σκιά σας...
* Από το προσωπικό μου άλμπουμ - Σαν κάφτρα στην πληγή -
