Ο Γιάννης Μίχας Νεονάκης ή αλλιώς Dave
γεννήθηκε στις 27 Αυγούστου του 1983 στην Αθήνα.
Μεγάλωσε και ζει μέχρι σήμερα στην ευρύτερη
περιοχή του Βύρωνα και στην ηλικία των 13
ήρθε πρώτη φορά σε επαφή με την ραπ μουσική αλλά και
με την τέχνη του γραπτού λόγου.Είναι στιχουργός , ερμηνευτής και ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος '' Φράξια'' ,
ένα από τα πιο βαθιά πολιτικοποιημένα και ανθρωποκεντρικά συγκροτήματα
της ανεξάρτητης μουσικής σκηνής.

Έχει γράψει και ερμηνεύσει σχεδόν εξ ολοκλήρου
όλη την δισκογραφία των Φράξια
( 3 δίσκοι , 2 προσωπικοί , 1 συλλογή )
και διάφορες συμμετοχές σε άλλα projects και συνεργασίες.



Έχει εμφανιστεί ζωντανά σε πολλά σημεία της Αθήνας αλλά
και της επαρχίας με το συγκρότημα και έχει εκδόσει επίσης
κι ένα βιβλίο με στίχους αλλά και πεζό λόγο , με τίτλο :
''Έχω τον λόγο μου''... Επίσης ασχολείται με την αρθρογραφία

επί σειρά ετών σε διάφορα blogs και τοπικές ανεξάρτητες εφημερίδες.
Αυτό τον καιρό αρθρογραφεί στο site Τέταρτο.
Έχει συμμετάσχει ως ομιλητής μεταξύ άλλων σε αρκετές εκδηλώσεις για το πολιτικό τραγούδι
και την δυναμική του λόγου στην hip hop μουσική.

Θεωρείται από αρκετούς ως ένας σύγχρονος ποιητής της γενιάς του,αλλά και κινηματικός καλλιτέχνης με αιχμηρό , επικίνδυνο αλλά και βαθιά ρομαντικό στίχο ,
καθώς έχουν αναφερθεί σε αυτόν και το έργο του αξιόλογοι άνθρωποι από τον χώρο της δημοσιογραφίας , της ποίησης , και του ραδιοφώνου. Αυτή η ιστοσελίδα έχει σκοπό την καταγραφή του εργού του και περιέχει όλους τους στίχους που κυκλοφόρησε σε μουσική μορφή από το 2009 μέχρι σήμερα.

Τετάρτη 5 Μαρτίου 2014

Zήτω η απάθεια



Ε ! Ξύπνα κούνα το κεφάλι σου
κοίτα πως κατάντησες σου κλέβουν τη ζωή σου
να σε ενημερώσω πως μαλάκα για το χάλι σου
δεν φταίει το ζώδιο σου μα οι φασίστες οι γονείς σου
Κι η ψυχή σου , ο πολιτισμός κι η υποδομή σου
οι ρεμούλες οι κομπίνες σου κι οι τόσοι ελιγμοί σου
Κι η φωνή σου όσο πάει και χαμηλώνει
κι η ζωή σου ένα κακόγουστο αστείο που τελειώνει.
Τώρα αντίκρυσες τον καθρέφτη των επιλογών σου
κι όσοι ψήφιζες αντικατοπτρίζαν το ποιόν σου
μη γελιέσαι στο είπα κάποτε έχεις ότι σου αξίζει
μα εσύ άφηνες παπάρα το μυαλό σου να σαπίζει.
Είχα βλέπεις αυταπάτες βλάκα πως θα καταλάβεις
σε ταιζουν οι φασίστες τωρα , τρέχα να προλάβεις.
Είναι πάνω από οποιαδήποτε άποψη και θεωρία
μόνο ψυχιατρικά εξετάζεται η ιδιοσυγκρασία
του Έλληνα κι αυτής της περήφανης γεννιάς μου
ρε τα κόκκαλα θα τρίζουν της αντάρτισσας γιαγιάς μου.
Τόσα χρόνια , ζω με μια μεγάλη προσμονή
όμως στερεψα από στίχους αντοχή και υπομονή
έχω ανάγκη να αναπνεύσω με έχει πνίξει η βλακεία
η απάθεια του κόσμου η σιωπή κι η αδιαφορία
Και αυτή τη φορά , έτσι ενημερωτικά
δεν θα κλείσω το κουπλέ μου και καλά ποιητικά
αφού συνήθισες να ζεις δίπλα από αυτό που σε τρομάζει
τράβα ψόφα ! Αυτό μονάχα σου ταιριάζει....



Εκτοξεύουμε ρίμες σαν ρουκέτα στο μυαλό σου
το εγώ σου Ελληνάκο είναι ο χειρότερος εχθρός σου
η ψήφος σου κι οι επιλογές σου ο πολιτισμός σου
Μια ζωή σταυροκοπιόσουν μα δεν είχες το θεό σου.



* Από το προσωπικό μου άλμπουμ - Σαν κάφτρα στην πληγή -