Ποιος τη ζωή μου ποιος κρυφοκοιτά , ποιος ψαχουλεύει
ποιος στέλνει στο κατώφλι μου απόψε ερινύες
ποιος αντέχει ακόμα δίπλα μου και ποιος παραμονεύει
να αρπάξει από τα λόγια μου τις λάθος ερμηνείες
Έχω άσχημα μαντάτα απ`τους ανθρώπους , τους βαρέθηκα
σκυμμένο το κεφάλι και ντουγρού προς το χαμό
αηδίασα απ`τους δήθεν σπάνιους και τους ατόφιους
μια γροθιά στα εύκολα και λίγοι στο γκρεμό.
Εγώ ξέρω λίγα πράγματα μα σκέφτομαι πολλά
κάτι βράδια που τυλίγει ο καπνός τη μοναξιά μου
πλησιάζω τα όνειρα μου μα τα βλέπω όλα θολά
κι αν κάτι υπάρχει να φοβάμαι είναι μόνο η σκιά μου.
Και βουίζουνε τα αυτιά μου απ`τις σειρήνες των τυχαίων
λίγος ντόρος για το τίποτα από άδειους ντενεκέδες
οργισμένη ανασφάλεια αποβλακωμένων νέων
από ακίνδυνους μαγκίτες και βουτυρομπεμπέδες.
Οι σουμιέδες τρίζουνε ακόμα απ`την ξεφτίλα
συνεπέστατη ασέλγεια σε πτώματα μπαγιάτικα
βρωμάει η κατάντια και τα χνώτα τους βοθρίλα
κι η μάζα των άβουλων πληρώνει γαμησιάτικα.
Ένοχοι και υπεύθυνοι όσοι διάλεξαν σιωπή
ενώ είδανε μπροστά τους το δίκιο να πεθαίνει
κι αν νομίζουν πως γλυτώνουν με μία προσευχή
κάπου υπάρχει μια ματιά άγρυπνη και περιμένει.
Σαν τα αγρίμια , που κάθονται ακόμα στη σπηλιά τους
πριν τη κάθοδο προειδοποιούν τη νύχτα με ουρλιαχτά
τότε να δω πόσοι από σας θα χάσουν τη μιλιά τους
μα να δω και μένα αν είμαι μάγκας τελικά.
* Από το προσωπικό μου άλμπουμ '' Σαν κάφτρα στη πληγή ''
