Ο Γιάννης Μίχας Νεονάκης ή αλλιώς Dave
γεννήθηκε στις 27 Αυγούστου του 1983 στην Αθήνα.
Μεγάλωσε και ζει μέχρι σήμερα στην ευρύτερη
περιοχή του Βύρωνα και στην ηλικία των 13
ήρθε πρώτη φορά σε επαφή με την ραπ μουσική αλλά και
με την τέχνη του γραπτού λόγου.Είναι στιχουργός , ερμηνευτής και ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος '' Φράξια'' ,
ένα από τα πιο βαθιά πολιτικοποιημένα και ανθρωποκεντρικά συγκροτήματα
της ανεξάρτητης μουσικής σκηνής.

Έχει γράψει και ερμηνεύσει σχεδόν εξ ολοκλήρου
όλη την δισκογραφία των Φράξια
( 3 δίσκοι , 2 προσωπικοί , 1 συλλογή )
και διάφορες συμμετοχές σε άλλα projects και συνεργασίες.



Έχει εμφανιστεί ζωντανά σε πολλά σημεία της Αθήνας αλλά
και της επαρχίας με το συγκρότημα και έχει εκδόσει επίσης
κι ένα βιβλίο με στίχους αλλά και πεζό λόγο , με τίτλο :
''Έχω τον λόγο μου''... Επίσης ασχολείται με την αρθρογραφία

επί σειρά ετών σε διάφορα blogs και τοπικές ανεξάρτητες εφημερίδες.
Αυτό τον καιρό αρθρογραφεί στο site Τέταρτο.
Έχει συμμετάσχει ως ομιλητής μεταξύ άλλων σε αρκετές εκδηλώσεις για το πολιτικό τραγούδι
και την δυναμική του λόγου στην hip hop μουσική.

Θεωρείται από αρκετούς ως ένας σύγχρονος ποιητής της γενιάς του,αλλά και κινηματικός καλλιτέχνης με αιχμηρό , επικίνδυνο αλλά και βαθιά ρομαντικό στίχο ,
καθώς έχουν αναφερθεί σε αυτόν και το έργο του αξιόλογοι άνθρωποι από τον χώρο της δημοσιογραφίας , της ποίησης , και του ραδιοφώνου. Αυτή η ιστοσελίδα έχει σκοπό την καταγραφή του εργού του και περιέχει όλους τους στίχους που κυκλοφόρησε σε μουσική μορφή από το 2009 μέχρι σήμερα.

Παρασκευή 10 Μαΐου 2013

Μετά θα είναι αργά

Αν δεν αισθάνθηκες ποτέ τι πάει να πει να πολεμάς και να μιλάς
την ώρα που οι τριγύρω το βουλώνουνε
αν δεν δίνεις την ψυχή σου για όλα αυτά που αγαπάς
τότε δικαίως την ζωή σου,σαν σύμπτωση χρεώνουμε
Αν δεν λες αυτό που νιώθεις,την ψυχή σου αν δεν ακούς
στο βωμό του να τα`χεις με όλα κι όλους μια χαρά
κάλιο μόνος και με λίγους παρά λίγος με πολλούς
κι αυτό κράτα το από τώρα,μετά θα είναι αργά.
Αν δεν πιστεύεις σε ουτοπίες κι αντιλαμβάνεσαι
αυτό που ενέσιμα  σου πέρασαν ως μόνιμη εκδοχή
θα γυροφέρνεις μες στου όχλου τη μιζέρια και θα χάνεσαι
θα μένεις στην διόρθωση,όχι στην ανατροπή.
Αν επιλέγεις τον σύντροφο σου μόνο απ`την εικόνα
συνιστώ να περιμένεις τι έχει πρώτα να σου πει
γιατί καλή κι η ομορφιά μα για να βγάλεις τον χειμώνα
θέλει κι άλλα πολλά,η ριμάδα δεν αρκεί..
Αν ξεχωρίζεις τους ανθρώπους απ`το χρώμα,τότε βιάσου
αφού καυλώνεις μες στο αίμα να τους δεις να χάνονται
πούλα μόστρα,πούλα τρέλα στην βλαμμένη γκόμενα σου
είσαι φασίστας κι όχι άνθρωπος,οι άνθρωποι αισθάνονται.
Αν δεν ταίριαξαν τα χνώτα σου με κάποιον,σεβαστό
πάρ`το δρόμο σου,κοίταξε μονάχα τη δουλειά σου
μα αν του ψάχνεις κουσούρια για να σε πουν σωστό
με κατινιές και ψέματα δεν κρύβεις την βρωμιά σου.
Άμα σκέφτεσαι μικρόφωνο να πιάσεις και γουστάρεις
σαν κι εμάς,που γράψαμε αφού νιώσαμε και ζήσαμε
μα αν θες απλά την πόζα και το ψέμα να πλασάρεις
τότε χέσ`το από λόγια και ψευτόμαγκες μπουχτίσαμε.

Αγάπα δυνατά μέσα απ`τα βάθη της ψυχής
και μη διστάζεις,ζήτησε συγγνώμη με ειλικρίνεια
η μέρα είναι πολύ μικρή για να`σαι εγωιστής
και να μιλάς πάντα ξεκάθαρα,σταράτα με σαφήνεια..
Αν γελάς με την καρδιά σου κι αυτή μόνο ακολουθάς
είμαι μαζί σου,αφού με σπρώχνεις να αντικρύσω το φως μου
μα όταν τη γνώμη σου επιβάλεις και με μίσος κοιτάς
να ξέρεις γίνεσαι ο πιο άσχημος άνθρωπος του κόσμου.
Αν σε θάμπωσε η εξουσία,αν τα λεφτά σ`έχουν τυφλώσει
και οδήγησες στην πείνα και τη φτώχεια έστω κι έναν
να θυμάσαι,απ`την κόλαση κανείς δεν θα γλυτώσει
κι είναι εδώ,σ`αυτόν τον κόσμο και θα`ρθει και για σένα.
Αν πιστεύεις στον θεό δικαίωμά σου και μαγκιά σου
ειλικρινά το σέβομαι,αν και δεν με απασχολεί
όμως πάλεψε και λίγο για τα δικαιώματά σου
με τρομάζει που ζητάς και μεταθάνατο ζωή
Αν τις φλέβες σου ποτίζεις με αλκοόλ για να ξεχάσεις
ρώτα εμένα,τι πέρασα στα δίχτυα του όταν μπλέχτηκα
δεν ξέρω πως το βλέπεις,μα αν θες να το ξεπεράσεις
εγώ σώθηκα τη μέρα που ανοιχτά το παραδέχτηκα
Αυτά...Τα υπόλοιπα αν θες από κοντά
αν και να ξέρεις δεν συχνάζω στα πιο γνωστά λημέρια
αν οι στίχοι μου απόψε σου κρατήσαν συντροφιά
εμένα για άλλη μια φορά με καρφώσαν σαν μαχαίρια..

* Από το δεύτερο άλμπουμ Φράξια - `` Όταν πέφτει η αυλαία``